Kapitulli 2

Hiqni tej, pra, ēdo ligėsi dhe ēdo mashtrim, hipokrizitė, smirat dhe ēdo shpifje,

posi foshnja tė sapolindura, tė dėshironi fort qumėshtin e pastėr tė fjalės, qė tė rriteni me anė tė tij,

nėse e keni shijuar se Zoti ėshtė i mirė.

Duke iu afruar atij, si te guri i gjallė, i flakur tej nga njerėzit, por i zgjedhur dhe i ēmuar pėrpara Perėndisė,

edhe ju, si gurė tė gjallė, ndėrtoheni pėr tė qenė njė shtėpi frymėrore, njė priftėri e shenjtė, pėr tė ofruar flijime frymėrore, qė i pėlqejnė Perėndisė me anė tė Jezu Krishtit.

Sepse nė Shkrimet lexohet: ``Ja, unė po vė nė Sion njė gur ēipi, tė zgjedhur, dhe ai qė beson nė tė nuk do tė turpėrohet aspak``.

Sepse pėr ju qė besoni ai ėshtė i ēmuar, po pėr ata tė pabindurit: ``Guri, qė u hoq mėnjanė nga ndėrtuesit, u bė guri i qoshes, gur pengese dhe shkėmb skandali qė i bėn tė rrėzohen``.

Duke qenė tė pabindur, ata pengohen nė fjalė, dhe pėr kėtė ata ishin tė caktuar.

Por ju jeni fis i zgjedhur, priftėri mbretėrore, njė komb i shenjtė, njė popull i fituar, qė tė shpallni mrekullitė e atij qė ju thirri nga terri nė dritėn e tij tė mrekullueshme;

ju, qė dikur nuk ishit njė popull, kurse tani jeni populli i Perėndisė; ju, dikur tė pamėshiruar, por tani tė mėshiruar.

Shumė tė dashur, unė ju kėshilloj, si tė huaj dhe shtegtarė, tė hiqni dorė nga lakmitė e mishit, qė luftojnė kundėr shpirtit.

Silluni mirė ndėr johebrenjtė, qė aty ku do t`ju paditin si keqbėrės, tė pėrlėvdojnė Perėndinė ditėn e ardhjes sė tij, pėr shkak tė veprave tuaja tė mira.

Nėnshtrohuni, pra, pėr hir tė Zotit, ēdo pushteti njerėzor, qoftė mbretit, si mė tė lartit,

qoftė qeveritarėve, si tė dėrguar prej tij pėr tė ndėshkuar keqbėrėsit dhe pėr tė lavdėruar ata qė bėjnė tė mirėn,

sepse ky ėshtė vullneti i Perėndisė, qė ju, duke bėrė mirė, t`ia mbyllni gojėn paditurisė sė njerėzve tė pamend.

Silluni si njerėz tė lirė, por jo duke pėr-dorur lirinė si njė pretekst pėr tė mbuluar ligėsinė, por si shėrbėtorė tė Perėndisė.

Nderoni tė gjithė, doni vėllazėrinė, druani Perėndinė, nderoni mbretin.

Ju, shėrbėtorė, nėnshtrohuni me plot druajtje zotėrinjve tuaj, jo vetėm tė mirėve dhe tė drejtėve, por edhe tė padrejtėve,

sepse ėshtė gjė e ladėrueshme, nėse dikush, pėr ndėrgjegje ndaj Perėndisė, duron shtrengime duke vuajtur padrejtėsisht.

Sepse ēfarė lavdie do tė ishte po tė duronit nė qoftė se ju rrahin sepse keni bėrė faje? Ndėrsa, po tė bėni tė mirė dhe tė duroni vuajtje, kjo ėshtė hir para Perėndisė.

Sepse pėr kėtė ju u thirrėt, sepse edhe Krishti e vuajti pėr ne, duke ju lėnė njė shembull, qė tė ecni pas gjurmės sė tij.

``Ai nuk bėri asnjė mėkat dhe nuk u gjet asnjė mashtrim nė gojė tė tij``.

Kur e fyenin, nuk e kthente fyerjen, kur vuante, nuk kėrcėnonte, po dorėzohej tek ai qė gjykon drejtėsisht.

Ai vet i barti mėkatet tona nė trupin e tij mbi drurin e kryqit qė ne, tė vdekur pėr mėkate, tė rrojmė pėr drejtėsi; dhe me vurratat e tij ju u shėruat.

Sepse ju ishit si dele endacake por tani ju u kthyet te bariu dhe ruajtėsi i shpirtrave tuaj.