Kapitulli 21

Dhe pashė njė qiell tė ri dhe njė dhe tė ri; sepse qielli i parė dhe dheu i parė kishin shkuar, dhe deti nuk ishte mė.

Dhe unė, Gjoni, pashė qytetin e shenjtė, Jeruzalemin e ri, qė zbriste nga qielli, nga Perėndia, qė ishte bėrė gati si nuse e stolisur pėr burrin e vet.

Dhe dėgjova njė zė tė madh nga qielli qė thoshte: ``Ja tabernakulli i Perėndisė me njerėzit! Dhe ai do tė banojė me ta; edhe ata do tė jenė populli i tij dhe vetė Perėndia do tė jetė bashkė me ta, Perėndi e tyre.

Dhe Perėndia do tė thaijė ēdo lot nga sytė e tyre; dhe vdekja nuk do tė jetė mė; as brengė, as klithma, as mundim, sepse gjėrat e mėparshme shkuan``.

Dhe ai qė rrinte mbi fron tha: ``Ja, unė i bėj tė gjitha gjėrat tė reja``. Dhe mė tha: ``Shkruaj, sepse kėto fjalė janė tė vėrteta dhe besnike``.

Edhe mė tha: ``U bė! Unė jam Alfa dhe Omega, fillimi dhe mbarimi! Atij qė ka etje unė do t`i jap si dhuratė nga burimi i ujit tė jetės.

Kush fiton do t`i trashėgojė tė gjitha gjėrat; dhe do tė jem pėr tė Perėndi dhe ai do tė jetė pėr mua bir.

Kurse pėr frikacakėt dhe tė pabesėt, dhe tė neveritshmit dhe vrasėsit, dhe kurvėruesit, dhe magjistarėt, dhe idhujtarėt, dhe gjithė gėnjeshtarėt, pjesa e tyre do tė jetė nė liqenin qė digjet me zjarr dhe squfur, qė ėshtė vdekja e dytė``.

Pastaj erdhi drejt meje njė nga tė shtatė engjėjt qė kishin tė shtatė kupat plot me shtatė plagėt e fundit, dhe foli me mua, duke thėnė: ``Eja, do tė tė tregoj nusen, gruan e Qengjit``.

Dhe mė ēoi nė Frymė mbi njė mal tė madh dhe tė lartė, dhe mė tregoi qytetin e madh, Jeruzalemin e shenjtė, qė zbriste nga qielli, nga Perėndia,

duke pasur lavdinė e Perėndisė. Dhe shkėlqimi i saj i ngjante me njė gur shumė tė ēmuar, si gur diaspri kristalor.

Ai kishte njė mur tė madh dhe tė lartė me dymbėdhjetė porta, dhe te portat dymbėdhjetė engjėj, dhe emra tė shkruar mbi to, tė cilat janė emrat e tė dymbėdhjetė fiseve tė bijve tė Izraelit.

Nga lindja ishin tri porta, nga veriu tri porta, nga jugu tri porta dhe nga perėndimi tri porta.

Dhe muri i qytetit kishte dymbėdhjetė themele dhe mbi to ishin emrat e dymbėdhjetė apostujve tė Qengjit.

Dhe ai qė fliste me mua kishte njė kallam ari, pėr tė matur qytetin, dyert e tij dhe murin e tij.

Dhe qyteti kishte formė katėrkėndėsh, dhe gjatėsia e tij ėshtė sa gjerėsia; ai e mati qytetin me kallamin deri nė dymbėdhjetė mijė stade; gjatėsia, gjėrėsia dhe lartėsia e tij janė tė barabartė.

Mati edhe murin, qė ishte njėqind e dyzet e katėr kubitė, me matje njeriu, domethėnė engjėllit.

Muri ishte bėrė ishte prej diaspri; dhe qyteti ishte prej ari tė kulluar, i ngjashėm me kristal transparent.

Themelet e murit tė qytetit ishin stolisur me gjithfarė gurėsh tė ēmuar; themeli i parė ishte prej diaspri, i dyti prej safiri, i treti prej kalcedoni, i katėrti prej smeraldi,

i pesti prej sardoniku, i gjashti prej sardi, i shtati prej krizoliti, i teti prej berili, i nėnti prej topazi, i dhjeti prej krizopazi, i njėmbėdhjeti prej hiacinti, i dymbėdhjeti prej ametisti.

Dhe tė dymbėdhjetė portat ishin dymbėdhjetė margaritarė, secila portė ishte bėrė prej njė margaritari tė vetėm, edhe sheshi i qytetit ishte prej ari tė kulluar, si kristal i transparent.

Dhe nuk pashė asnjė tempull nė tė; sepse Zoti Perėndi i plotfuqishėm dhe Qengji janė tempulli i tij.

Dhe qyteti nuk ka nevojė pėr diell, as pėr hėnė qė tė ndriēojnė nė tė, sepse lavdia e Perėndisė e ndriēon atė, dhe llamba e tij ėshtė Qengji.

Dhe kombet e tė shpėtuarve do tė ecin nė dritėn e tij; dhe mbretėrit e dheut do tė sjellin lavdinė dhe nderin e tyre nė tė.

Dhe portat e tij nuk do tė mbyllen asnjėherė gjatė ditės, sepse nuk do tė ketė asnjėherė natė.

Edhe nė tė do tė sjellin lavdinė dhe nderin e kombeve.

Edhe nuk do tė hyjė asgjė e papastėr dhe askush qė kryen neveri e gėnjeshtėr, por vetėm ata qė janė tė shkruar nė librin e jetės tė Qengjit.