AlbKristian.com - Faqe të Krishtera Shqiptare	Kryefaqja

Paqja e Zotit qofte me ju!

Do të isha më se e kënaqur të flas më shumë për veten time!

Unë jam 24 vjeç, jam e martuar dhe kam një djalë që tani është 2 vjeç e gjysëm. Vij nga një familje me prejardhje myslimane (bektashiane). Kam dëgjuar për Jezusin në vitin 1993 kur është hapur Kisha e parë ungjillore në Gjakovë. Vëllau im ka qënë i pari që e ka pranuar Jezusin si Zot dhe Shpëtimtar pastaj ai na ka folur gjithë familjes. Tregimi për një Zot që ka ardhur në tokë në trajtë njeriu ka qënë me të vërtetë shokues për të gjithë ne dhe unë isha ajo që nuk dëshiroja të dëgjoja për atë Zot.

Në vitin 1994 kam qënë shumë e sëmurë (frymërisht) pas vdekjes së një vajze në lagjen time. Unë kisha probleme të mëdha dhe mjekët thonin që nga pikëpamja mjekësore unë isha shëndosh e mirë por unë e ndjeja veten shumë keq sa herë që më kujtohej vajza e lagjes sime. Frymërat demonike më sulmonin duke më thënë se pse Zoti na ka krijuar për të vdekur. Mendoja se Zoti nuk është dashur të na krijoj për të vdekur dhe menjëherë bija në depresion. Koha kalonte dhe unë bëhesha keq e më keq, provoja shërim nga udhëheqësit fetar por gjithçka ishte kot. Një ditë mami më tha duhet të shkojmë në Kishë (katolike) dhe unë pranova. Kur arritëm atje mesha kishte përfunduar dhe prifti vendosi prapë rroben e tij dhe u lut për mua dhe dëboi frymërat demonike në emrin Jezus. Nga ai moment nuk kam patur më probleme.

Prap së prapë unë nuk besoja mjaft për t'ia dhënë jetën time Zotit Jezus. Gjatë kohës së luftës këtu në Kosovë ne të gjithë jetonim në panik dhe unë isha shumë e frikësuar se policët do ta vrisnin vëllaun tim i cili ishte i krishterë dhe ai kalonte tërë kohën duke u lutur ndërsa unë i thoja të largohej sepse policët nuk pyesnin se kush është Jezusi. Vëllau im Besarti u kthye dhe më tha: -"Mos u brengos motër se edhe nëse vdes unë e di se ku do të shkoj" dhe kur ne u debuam nga shtëpia, policët ndalonin djemtë e rinj nëpër postblloqet e tyre, kështu ata ndaluan edhe grupin tonë duke na marrë gjithë dokumentet që kishim dhe ata as nuk e vunë re vëllain tim i cili ishte 17 vjeç në atë kohë. Policët më urdhëruan që të ndalesha dhe të qëndroja aty ndërsa turma duhej të ecte. Kështu unë vetëm sa nuk vdisja nga frika dhe pas disa sekondash ndodhi një tollovi (rrëmujë) dhe policët u habitën pas asaj tollovie dhe unë ndjeva një dorë që më shtyu në turmë dhe ajo dorë ishte e Zotit Jezus. Kur arritëm në një fushë vëllau im u afrua dhe më tha: -" Kush të shpëtoi motër?" Aty fillova të qaj dhe e kuptova se Jezus Krishti më shpëtoi jetën.

Pastaj kam shkuar në takimet e kishës Rilindja në Tiranë dhe jam ndjerë shumë e prekur. Kur jemi kthyer në Kosovë pastori i kishës Rilindja Fitor Muça erdhi me një grup njerëzish nga kisha e tij dhe hapi një kishë në Kosovë dhe kisha quhej “Rilindja e Kosovës” dhe aty pranova Jezusin si Zot dhe Shpëtimtar. Tani jam shumë e lumtur që jetoj një jetë me Zotin dhe që unë dhe tërë familja ime jemi të shpëtuar. Kam parë dhe kam përjetuar shumë mrekulli në jetën time, dhe besoj që edhe në të ardhmen do të shoh dhe do të përjetoj mrekulli të ndryshme nga Zoti ynë Jezus Krisht.

Faleminderit shumë! Zoti ju bekoftë!
Rrezarta Zengerle
Gjakove, Kosove

Kthehu tek faqja: Dëshmi