Doktrinat e Bibles: Soteriologjia

AlbKristian.com - Faqe të Krishtera Shqiptare	Kryefaqja

SOTERIOLOGJIA

Soteriologjia është doktrina e shpëtimit.

I. Pendimi

A. Citimi.

“Tani në ato ditë erdhi Gjon Pagëzori, që predikonte në shkretëtirën e Judesë, dhe thoshte: ‘Pendohuni, sepse mbretëria e qiejve është afër!’” (Mateu 3:1-2). “Jezusi filloi të predikojë dhe të thotë: ‘Pendohuni, sepse mbretëria e qiejve është afër!’” (Mateu 4:17). Pali dëshmoi: “duke u deklaruar solemnisht judenjve dhe grekëve mbi pendimin te Perëndia dhe për besimin në Zotin tonë Jezus Krisht” (Veprat 20:21). “Unë të gjithë ata që i dua i qortoj dhe i ndëshkoj; prandaj ji i zellshëm dhe pendohu” (Zbulesa 3:19). Shihni gjithashtu Marku 6:12; Luka 24:47; Veprat 2:38; 11:18; 26:20; 2 Pjetri 3:9.

Për ata që thonë se pendimi nuk duhet predikuar sot dhe se nuk është thelbësor për shpëtimin, theksojmë që pendimi u predikua nga Gjoni Pagëzori, Zoti Jezus Krisht dhe Apostulli Pal. Pendimi u shpall para Rrëshajve, ditën e Rrëshajve dhe pas Rrëshajve. “Nëse ju nuk pendoheni, do të vdisni të gjithë me të njëjtën mënyrë” (Luka 13:5).

B. Shpjegimi.

1. Nuk është reformim. Pendimi është një veprim krejtësisht i brendshëm i mendjes. Për shumë njerëz kjo do të thotë të largohesh nga mëkatet, por, nëse do të ishte kështu, ky do të ishte reformim. Pendimi nuk është të bësh diçka, si një veprim, sepse asnjë nuk shpëtohet sepse heq dorë nga diçka. Një njeri mund të largohet nga mëkatet e tij dhe përsëri mund të mos jetë një i krishterë.

2. Nuk është keqardhje (trishtim). Me këtë duam të themi që pendimi nuk është një trishtim i shpirtit për mëkatin. Shumë njerëz në burg ndjejnë keqardhje. A u vjen atyre keq për krimin e tyre? Jo. Atyre u vjen keq sepse i kanë kapur. Megjithatë ne besojmë që në një rast të vërtetë pendese, mëkatari do të ndjejë keqardhje për mëkatet e tij. Vetëm të kesh keqardhje për mëkatet, nuk është pendim, por kjo mund të të udhëheqë në pendim. “Trishtimi sipas Perëndisë në fakt, sjell pendim për shpëtim, për të cilin njeriut nuk i vjen keq, por trishtimi i botës shkakton vdekje” (2 Korintasve 7:10).

3. Nuk është dënesë. Dënesa është një shprehje e trishtimit (me anë të një veprimi) që bëhet për të paguar për mëkatin. Kjo është e ngjashme me ndëshkimin.

4. Është një ndryshim i mendjes. Kuptimi i drejtëpërdrejtë i pendimit është “rimendim” ose “rishqyrtim”. Me “ndryshim të mendjes” ne nuk kuptojmë “ndryshim mendimi”. Një “ndryshim i mendjes” është zëvendësimi i një mendjeje të vjetër me një të re. Është e re në karakter. Pendimi i vërtetë është një ndryshim mendjeje që do të çojë në një ndryshim veprimi, por më parë le të themi që është e mundur të kemi një ndryshim veprimi pa një ndryshim mendjeje. Një shembull i mirë i pendimit gjendet tek Mateu 21:28-29: “Ç’mendoni? Një njeri kishte dy bij dhe duke iu drejtuar të parit tha: ‘Bir, shko sot të punosh në vreshtin tim’; por ai u përgjigj dhe tha: ‘Nuk dua’; por më vonë, i penduar, shkoi”.

Përpara se të shpëtohet një njeri, duhet të pendohet. Duhet të ketë një ndryshim mendjeje për shumë gjëra: mëkati, vetja, Perëndia dhe Jezus Krishti. “Shërbëtori i Zotit” duhet të mësojë “të jetë i butë me të gjithë, … duke i mësuar me butësi kundërshtarët, me shpresë se Perëndia ua jep atyre të pendohen, që arrijnë të njohin të vërtetën” (2 Timoteu 2:25). Me fjalë të tjera, pendesë do të thotë jo vetëm një ndryshim mendjeje, pendesa është qëndrimi që merr dikush ndaj vetes dhe vendosja e tij në anën e Perëndisë. Kështu, pendimi është vetëgjykim.

C. Shfaqja.

1. Ndryshim në intelekt.

2. Ndryshim në ndjenjë.

3. Ndryshim në vullnet.

4. Ndryshim në veprim.

D. Kushti.

1. Nëpërmjet mirësisë së Perëndisë. “Apo i përçmon pasuritë e mirësisë së tij, të durimit dhe zemërgjerësisë së tij, duke mos njohur që mirësia e Perëndisë të prin në pendim?” (Romakëve 2:4). Shihni gjithashtu 2 Pjetri 3:9.

2. Nëpërmjet ungjillit të Perëndisë. “Kur ata i dëgjuan këto gjëra, u pikëlluan në zemër dhe pyetën Pjetrin dhe apostujt: ‘Vëllezër, ç’duhet të bëjmë?’ Atëherë Pjetri u tha atyre: ‘Pendohuni dhe secili nga ju le të pagëzohet në emër të Jezus Krishtit për [për shkak të] faljen e mëkateve, dhe ju do të merrni dhuratën e Frymës së Shenjtë … Dhe ata që e pranuan fjalën e tij me gëzim, u pagëzuan; atë ditë u shtuan rreth tre mijë veta” (Veprat 2:37-38, 41).

3. Nëpërmjet mësimit biblik. “Sepse shërbëtori i Zotit nuk duhet të zihet, por të jetë i butë me të gjithë, i aftë për të mësuar njerëzit dhe i durueshëm, duke i mësuar me butësi kundërshtarët, me shpresë se Perëndia ua jep atyre të pendohen, që arrijnë të njohin të vërtetën” (2 Timoteu 2:24-25).

4. Nëpërmjet qortimit të Perëndisë. “Pendohu, përndryshe do të vij së shpejti te ti dhe do të luftoj kundër tyre me shpatën e gojës sime” (Zbulesa 2:16). Shihni gjithashtu Zbulesa 2:5; 3:3; Hebrenjve 12:6-11.

E. Përkufizimi.

Pendimi është puna e Perëndisë që përfundon me një ndryshim mendjeje në lidhje me marrëdhënien e njeriut me Perëndinë. Nuk është as trishtim, as dënesë, megjithëse trishtimi mund të çojë në një ndryshim të mendjes. Pendimi është gjithmonë një element i besimit shpëtues.

Kthehu tek faqja: Doktrinat e Biblës