Doktrinat e Bibles: Soteriologjia

AlbKristian.com - Faqe të Krishtera Shqiptare	Kryefaqja

III. RipErtErirja

A. Citimi.

“Jezusi iu përgjigj dhe tha: ‘Në të vërtetë, në të vërtete po të them që nëse një nuk ka rilindur, nuk mund ta shohë mbretërinë e Perëndisë’ … Jezusi u përgjigj: ‘Në të vërtetë, në të vërtetë po të them se kush nuk ka lindur nga uji dhe nga Fryma, nuk mund të hyjë në mbretërinë e Perëndisë’”(Gjoni 3:3-5). Ne jemi “ringjizur jo nga një farë që prishet, por që nuk prishet, me anë të fjalës së Perëndisë së gjallë dhe që mbetet përjetë” (1 Pjetri 1:23). “Kush lindi nga Perëndia nuk kryen mëkat, sepse fara e Perëndisë qëndron në të dhe nuk mund të mëkatojë sepse lindi nga Perëndia” (1 Gjoni 3:9). Shihni gjithashtu 1 Gjoni 2:29; 5:4, 18.

B. Shpjegimi.

1. Ripërtëritja nuk është reformim (ndryshim). Disa njerëz mendojnë që, duke shpalosur një faqe të re, një njeri bëhet fëmijë i Perëndisë. Disa njerëz e lënë pijen për shkak të zemrës së sëmurë dhe jo sepse ata e dinë që është mëkat kundër Perëndisë. Një njeri mund të largohet nga të gjithë mëkatet, por akoma kjo nuk është ripërtëritje.

2. Ripërtëritja nuk është kthim. Shumë herë flasim për ripërtëritjen si kthim, por në të vërtetë “kthim” do të thotë të kthehesh, të largohesh. Njerëzit e shpëtuar mund të jenë kthyer edhe pasi janë shpëtuar, siç ishte Pjetri. Ai ishte shpëtuar shumë më përpara se Zoti Jezus të deklaronte: “Simon, Simon, ja, Satani ka kërkuar t’ju shoshë ashtu siç shoshet gruri. Por unë jam lutur për ty, që besimi yt të mos mpaket; dhe ti, kur të jesh kthyer, forco vëllezërit e tu’” (Luka 22:31-32).

3. Ripërtëritja nuk është krezmim. Disa kisha, ndërsa kryejnë një rit të veçantë të kishës, thonë që pjesëmarrësit (zakonisht fëmijët dymbëdhjetë ose trembëdhjetë vjeç) marrin Frymën e Shenjtë me vajosjen e vajit. Kjo është një doktrinë e rreme. Njeriu nuk e merr Frymën e Shenjtë me anë të ndonjë veprimi të njeriut, por me pranimin e Krishtit si Shpëtimtar.

4. Ripërtëritja nuk është pagëzimi me ujë. As ujërat e të gjithë botës nuk sjellin shpëtim. Dikush mund të pyesë atëherë: “Pse jemi urdhëruar të pagëzohemi?” Është kërkesa e një ndërgjegjeje të mirë ndaj Perëndisë (1 Pjetri 3:21b). Është një urdhëresë që përshkruan vdekjen, varrimin dhe ringjalljen e Krishtit dhe asgjë më tepër.

5. Ripërtëritja nuk është anëtarësi në kishë. Tek Hebrenjtë 10:25 thuhet të mos heqim dorë “nga të mbledhurit bashkë tonin, sikurse kanë zakon disa”. Megjithatë, kjo nuk sjell një ndryshim në zemrën e një mëkatari. Mbani mend, fjala “kishë” do të thotë një grup i thirrur ose asamble. Bashkimi me një asamble njerëzore nuk mund të sjellë shpëtim. Disa njerëz besojnë që Kisha të shpëton. Tani përkthejeni këtë thënie saktësisht: “Asambleja të shpëton”. A ka ndonjë asamble mbi tokë që mund të të japë shpëtim? A ka ndonjë grup njerëzish që mund ta bëjnë një person fëmijë të Perëndisë? Jo! Nuk ka asnjë asamble të cilës do t’i besonim për shpëtimin e shpirtit tonë.

6. Ripërtëritja nuk është marrja e Darkës së Zotit. Nuk ka asnjë veprim shëlbues ose pastrim mëkati në pjesëmarrjen në elementet e Darkës së Zotit. Darka e Zotit merret vetëm në përkujtim të Krishtit dhe punës së Tij në Kalvar. Ne do ta bëjmë këtë në përkujtimin e Tij derisa Ai të vijë.

7. Ripërtëritja është lindja e re. “Prandaj nëse dikush është në Krishtin, ai është një krijesë e re; gjërat e vjetra kanë shkuar; ja, të gjitha gjërat u bënë të reja” (2 Korintasve 5:17). “Në qoftë se e dini se ai është i drejtë, ta dini se kushdo që praktikon drejtësinë ka lindur prej tij” (1 Gjoni 2:29).

C. Detyrimi.

Ju duhet të rilindni. Është një domosdoshmëri e shpallur nga Vetë Zoti.

1. Shihet në çoroditjen e njeriut. “Ç’ka lindur nga mishi është mish; por ç’ka lindur nga Fryma është frymë” (Gjoni 3:6). Fjalët, “duhet të lindni përsëri” mund të përkthehen më mirë “duhet të lindni prej së larti”. Njeriu duhet të ketë një lindje nga lart, në qoftë se do të jetojë një ditë sipër në qiell.

2. Shihet në tërësinë e njeriut. Nuk ka ndokund njeri që nuk duhet të rilindë. “Sepse të gjithë mëkatuan dhe u privuan nga lavdia e Perëndisë” (Romakëve 3:23).

3. Shihet në shenjtërinë e Perëndisë. Në qoftë se një do të pranohet dhe të bëhet fëmijë i Perëndisë nga një Perëndi i drejtë dhe i shenjtë, një ndryshim i madh duhet të ndodhë që ta bëjë atë të shenjtë. “Sepse është shkruar: ‘Jini të shenjtë, sepse unë jam i shenjtë’” (1 Pjetri 1:16).

D. Kushti.

1. Puna hyjnore. Procesi për t’u bërë fëmijë i Perëndisë nuk është nga breznia natyrore. Njeriu nuk mund ta ripërtërijë vetveten. Nuk është çështje e vullnetit njerëzor, por është çështje e Perëndisë. “Por të gjithë atyre që e pranuan, ai u dha pushtetin të bëhen bij të Perëndisë, atyre që besojnë në emrin e tij, të cilët nuk janë lindur nga gjaku, as nga vullneti i mishit, as nga vullneti i burrit, por janë lindur nga Perëndia” (Gjoni 1:12-13). Duke folur praktikisht, ne nuk patëm të bënim fare me lindjen tonë të parë dhe nuk mund të kemi të bëjmë fare me lindjen e dytë.

2. Elementi njerëzor. Perëndia është Ai që ripërtërin një mëkatar që beson, por prapë ka një pjesë që njeriu duhet të bëjë. Ai duhet të besojë! “Ju në fakt jeni shpëtuar me anë të hirit”; po, por “nëpërmjet besimit”. “Askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet meje”. Po, Jezusi është udha, por mëkatari duhet të vijë! Mëkatari duhet ta pranojë Krishtin me anë të besimit të tij vetjak. Kjo është pjesa njerëzore. Perëndia kryen pjesën tjetër.

Kthehu tek faqja: Doktrinat e Biblës