Doktrinat e Bibles: Angjelologjia

AlbKristian.com - Faqe të Krishtera Shqiptare	Kryefaqja

II. PErshkrimi

A. Personaliteti i engjëjve.

Ata janë qenie personale dhe jo ndikime jopersonale, si për shembull mendime apo ide. Pali shkruan që “mbase” Perëndia do t’u japë “atyre që kundërshtojnë vetveten” “pendesë për njohjen e së vërtetës … dhe të vijnë në vete, duke shpëtuar nga laku i djallit, që i ka zënë robër të vullnetit të tij” (2 Timoteu 2:25-26). Shihni edhe tek 2 Samueli 14:20; Zbulesa 12:9, 12; 22:8-9.

B. Origjina e tyre.

Engjëjt janë qenie të krijuara dhe qëndrojnë më lart se njeriu, por ata nuk janë ashtu sikur i pikturojnë artistët, me krahë dhe gjëra të tjera. S’ka dyshim që kanë trupa, por jo sikur trupat tanë. Në qoftë se sytë tanë nuk do të ishin verbuar nga rënia e njeriut, ne mund të kishim qenë në gjendje për t’i parë. Eva e pa Satanin si një engjëll drite. Engjëjt nuk janë qenie të përjetshme. Megjithëse ata do të jetojnë gjithmonë, nuk kanë jetuar gjithmonë, sepse janë qenie të krijuara. Ata u krijuan si njeriu, por jo si qenie njerëzore. Një i krishterë nuk bëhet engjëll kur vdes, por, në Krishtin, ai është shumë më i madh sesa mund të jenë engjëjt. “Sepse në të u krijuan të gjitha gjërat, ato që janë në qiejt dhe ato mbi dhe, gjërat që duken dhe ato që nuk duken: frone, zotërime, principata dhe pushtete; të gjitha gjërat janë krijuar me anë të tij dhe në lidhje me të” (Kolosianëve 1:16). Shihni për këtë edhe Nehemia 9:6; Zanafilla 18:8 dhe Luka 24:37.

C. Numërimi i engjëjve.

“Por ju iu afruat malit Sion dhe qytetit të Perëndisë së gjallë, që është Jeruzalemi qiellor, edhe morisë së engjëjve” (Hebrenjve 12:22). “A kujton ti, vallë, se unë nuk mund t’i lutem Atit tim, që të më dërgojë më shumë se dymbëdhjetë legjione engjëjsh?” (Mateu 26:53). Një “legjion” ishte i barabartë me numrin gjashtë mijë dhe Zoti mund të kishte kërkuar shtatëdhjetë e dy mijë engjëj për ndihmë që e kishte dëshiruar kaq shumë. Shihni edhe Danieli 7:10 dhe Psalmi 68:17.

D. Banesa e engjëjve.

Shumë engjëj jetojnë në qiej. “Në ringjallje, pra, as martohen as martojnë, por ata do të jenë në qiell si engjëjt e Perëndisë” (Mateu 22:30). Shihni edhe Mateu 18:10; Luka 2:13-15; Gjoni 1:15; Galatasve 1:8 dhe Zbulesa 5:11; 7:11.

E. Karakterizimi i tyre.

1. Engjëjt janë frymëra. “Kurse për engjëjt thotë: ‘Engjëjt e vet ai i bën erëra, dhe shërbenjësit e tij flakë zjarri’” (Hebrenjve 1:7). Shihni gjithashtu Hebrenjve 1:14 dhe Psalmi 104:4.

2. Engjëjt janë truporë. Edhe pse duke qenë frymëra, ata kanë trupa të një lloji dhe kryejnë veprime trupore. Maria “pa dy engjëj, të veshur me të bardha, ndenjur njëri te kryet dhe tjetri te këmbët e vendit, ku qe trupi i Jezusit” (Gjoni 20:12). Shihni edhe tek Zanafilla 18:1-8; 19:1-3 dhe Gjyqtarët 6.

3. Engjëjt janë mashkullorë. Është gabim të thuash që ata janë të paseks. Ata shfaqen gjithmonë në formën e një burri. Për ta përdoren gjithmonë përemra mashkullorë. “Hynë, pra, në varr dhe panë një djalosh që ishte ulur në të djathtë, të veshur me të bardha, dhe mbetën të trembura. Dhe ai u tha atyre: ‘Mos u trembni! Ju kërkoni Jezusin Nazareas që ka qenë kryqëzuar; ai u ringjall, nuk është këtu; ja vendi ku e kishin vënë’” (Marku 16:5-6). Shihni gjithashtu Mateu 28:2-4 dhe Luka 1:26.

4. Engjëjt nuk martohen. Nuk ka asnjë dëshmi që engjëjt të jenë martuar me engjëj. “Në ringjallje, pra, as martohen as martojnë, por ata do të jenë në qiell si engjëjt e Perëndisë” (Mateu 22:30). Shkrimi i përmendur nuk thotë që do të jemi të paseks, por që ne nuk do të martojmë.

F. Përsosmëria e tyre—tiparet.

1. Ata janë të pavdekshëm. Ata nuk do të vdesin kurrë dhe nuk do të pushojnë së qeni. Ata nuk vjetërohen. “Por ata që do të gjenden të denjë të kenë pjesë në botën tjetër dhe në ringjalljen e të vdekurve, nuk martohen dhe nuk martojnë; ata as nuk mund të vdesin më, sepse janë si engjëjt dhe janë bij të Perëndisë, duke qenë bij të ringjalljes” (Luka 20:35-36).

2. Ata janë të pandryshueshëm. S’ka asnjë pjesë në ta që mund të ndryshojë.

3. Ata janë jovendorë (në lidhje me vendin e tyre). Ata nuk i nënshtrohen kufizimit ose hapësirës, kurse ne po (Veprat 17:26). Megjithatë ata nuk janë kudo të pranishëm.

4. Ata janë të fuqishëm. Ata nuk janë të gjithëfuqishëm. Ata janë më të fuqishëm sesa ne, por janë më të ulët se Perëndia. “Kurse juve, të munduarve, (do t’u jepet) të preheni bashkë me ne, kur Zoti Jezus Krisht të shfaqet nga qielli me engjëjt e pushtetit të vet” (2 Thesalonikasve 1:7). Shihni edhe Veprat 5:19; 12:5-11,23; Psalmi 103:20 dhe 2 Pjetri 2:10-11.

5. Ata janë të mençur. Ata zotërojnë inteligjencë mbinjerëzore, por akoma nuk janë të gjithëdijshëm. Një nga qëllimet e predikimit të Palit ishte “që nëpërmjet kishës, në kohën e tashme t’u manifestohej principatave dhe pushtetëve, në vendet qiellore, dituria e shumëllojshme e Perëndisë, sipas qëllimit të përjetshëm që ai kreu në Krishtin Jezus, Zotin tonë” (Efesianëve 3:10-11). Shihni edhe 2 Samueli 14:17-20; Mateu 24:36; Marku 13:32 dhe 1 Pjetri 1:10-12.

6. Ata janë të varur. Ata janë gjithmonë të nënshtruar ndaj Perëndisë. Edhe Djalli është në këtë kategori. Ai nuk mund të bëjë asgjë jashtë vullnetit të Perëndisë. “[Jezus Krishti] shkoi në qiell dhe është në të djathtën e Perëndisë ku i janë nënshtruar engjëj, pushtete dhe fuqi” (1 Pjetri 3:22). Shihni gjithashtu Hebrenjve 1:4-8, 13-14.

G. Shkallëzimi i engjëjve.

1. Engjëlli i Zotit. Ky engjëll paraqitet si asnjë engjëll tjetër në Shkrime, i cili zotëron një pozitë që asnjë engjëll tjetër nuk mund ta ketë. Ai është vetë Zoti Jezus Krisht që iu shfaq Hagarit, Abrahamit dhe Gideonit.

2. Kerubinë. Ata janë qenie të fuqishme, të lidhur gjithmonë me fronin e Perëndisë, dhe të pranishëm në Kopshtin e Edenit ku u vendosën për të mos i lejuar Adamin dhe Evën të hynin përsëri në kopsht. Sipas Shkrimit, duket sikur janë më shumë sesa qenie engjëllore, sepse janë të lidhur me Perëndinë si një simbol i vetë Perëndisë. Shëmbëlltyrat e kerubinëve bëheshin prej ari dhe mbikëqyrnin pajtuesin. Pajtuesi është një tip i Krishtit, kështu që kerubinët paraqiten sikur mbikëqyrin punën e Krishtit në dashuri dhe dritë.

3. Kerubini i vajosur. Pa dyshim ky ishte Satani në gjendjen e tij para rënies. “Ti ishe një kerubin i vajosur, një mbrojtës. Unë të kisha vënë në malin e shenjtë të Perëndisë dhe ti ecje në mes gurësh zjarri” (Ezekieli 28:14).

4. Serafinët. Këto qenie engjëllore përmenden vetëm tek Isaia. Ata i kushtojnë vëmendje Zotit të Ushtrive. “Në vitin e vdekjes së mbretit Uziah, unë pashë Zotin të ulur mbi një fron të ngritur dhe të lartë, dhe cepat e mantelit të tij mbushnin tempullin. Mbi të ishin serafinët; secili prej tyre kishte gjashtë krahë: me dy mbulonte fytyrën, me dy të tjerë këmbët dhe me dy fluturonte … Atëherë një nga serafinët fluturoi drejt meje, duke mbajtur në dorë një urë zjarri, që kishte marrë me mashë nga altari” (Isaia 6:1-2, 6).

5. Kryeengjëlli. “Por kryeengjëlli Mikael, kur në kundërshtim me djallin debatonte për trupin e Moisiut, nuk guxoi të shqiptojë një gjykim fyes, por tha: ‘Zoti të qortoftë!’” (Juda 9). Shihni edhe 1 Thesalonikasve 4:16.

6. Froni. “Sepse në të u krijuan të gjitha gjërat, ato që janë në qiejt dhe ato mbi dhe, gjërat që duken dhe ato që nuk duken: frone, zotërime, principata dhe pushtete; të gjitha gjërat janë krijuar me anë të tij dhe në lidhje me të” (Kolosianëve 1:16).

7. Zotërimi. Perëndia e vuri Krishtin “të ulej në të djathtën e tij në vendet qiellore, përmbi çdo principatë, pushtet, fuqi, zotërim dhe çdo emër që përmendet jo vetëm në këtë epokë, por edhe në atë të ardhme” (Efesianëve 1:20,21). Shihni gjithashtu Kolosianëve 1:16.

8. Pushtetet. “Sepse unë jam i bindur se as vdekja, as jeta, as engjëjt, as pushtetet, as fuqia dhe as gjërat e tashme as gjërat e ardhshme, as lartësitë, as thellësitë, as ndonjë tjetër krijesë, nuk do të mund të na ndajë nga dashuria e Perëndisë që është në Jezus Krishtin, Zotin tonë” (Romakëve 8:38-39). Shihni gjithashtu Kolosianëve 1:16; Efesianëve 6:12 dhe 1 Pjetri 3:22.

9. Principatat.. “Nëpërmjet kishës, në kohën e tashme u manifestohej principatave dhe pushteteve, në vendet qiellore, dituria e shumëllojshme e Perëndisë” (Efesianëve 3:10). Shihni edhe në Kolosianëve 1:16 dhe Efesianëve 1:21.

10. Dinjitetet. “Në të njëjtën mënyrë ndotin edhe këta ëndërrues mishin, përbuzin pushtetin dhe blasfemojnë kundër dinjiteteve” (Juda 8). Shihni gjithashtu 2 Pjetri 2:10.

H. Ndarja e tyre.

Engjëjt janë të ndarë në dy rrafshe ose sfera të mëdha morale:

1. Engjëjt e shenjtë—Engjëjt e Perëndisë. “Ndërsa Jakobi vazhdonte rrugën e tij, i dolën përpara engjëj të Perëndisë. Mbasi i pa Jakobi, tha: ‘Ky është fushimi i Perëndisë’; dhe e quajti atë vend Mahanaim” (Zanafilla 32:1-2). Shihni edhe te Mateu 25:31 dhe Danieli 4:13.

2. Engjëjt e rënë—Engjëjt e Satanit. “Edhe u bë luftë në qiell: Mikaeli dhe engjëjt e tij luftuan kundër dragoit; edhe dragoi dhe engjëjt e tij luftuan, por nuk fituan, e nuk u gjet më për ta vend në qiell. Kështu dragoi i madh, gjarpëri i lashtë, që është quajtur djall, edhe Satan, që mashtron gjithë dheun, u hodh mbi tokë; me të u hodhën edhe engjëjt e tij” (Zbulesa 12:7-9). Shihni gjithashtu 2 Pjetri 2:4-6 dhe Juda 6-7.

Këta që quhen engjëjt e Satanit, nuk u krijuan nga ai, por u bënë të tijtë me zgjedhjen e tyre. Të gjithë engjëjt u krijuan në shenjtëri. Duke zotëruar një vullnet të lirë, ata mund të zgjidhnin: ose t’i shërbenin Perëndisë, ose Satanit. “Perëndisë ia kanë frikën shumë në kuvendin e shenjtorëve, dhe respektohet thellë nga tërë ata që e rrethojnë” (Psalmi 89:7). Shihni edhe Mateu 18:10; 13:9; Marku 8:38; Gjoni 8:34; 2 Pjetri 2:4; Juda 6 dhe 1 Gjoni 5:18.

Kthehu tek faqja: Doktrinat e Biblës