Doktrinat e Bibles: Eskatologjia - Doktrina e Gjerave te Fundit: Gjykimet.

AlbKristian.com - Faqe të Krishtera Shqiptare	Kryefaqja

IX. Gjykimet

Bibla nuk flet për një gjykim të përgjithshëm. Përkundrazi, Bibla na bën të ditur që ka shumë gjykime, disa të kaluara, disa të tanishme dhe disa të ardhshme. Për shembull, ka një gjykim të shkuar mbi Sodomën dhe një gjykim të ardhshëm mbi Babiloninë.

A. Gjykimet e të krishterit

1. Gjykimi mbi mëkatin. Kur ndodhi ky? Për të krishterin ky është një gjykim i kaluar, sepse të gjitha mëkatet tona u gjykuan në Kalvar. “Sepse edhe Krishti ka vuajtur një herë për mëkatet, i drejti për të padrejtët, për të na çuar te Perëndia. U vra në mish, por u ngjall nga Fryma” (1 Pjetri 3:18). “Ai vet i barti mëkatet tona në trupin e tij mbi drurin e kryqit që ne, të vdekur për mëkate, të rrojmë për drejtësi dhe me vurratat e tij ju u shëruat” (1 Pjetri 2:24). Shihni edhe Galatasve 3:13; Gjoni 3:16 dhe Isaia 53:5-6.

2. Gjykimi mbi shërbesën e krishterë. Asnjë i krishterë nuk do të gjykohet për mëkatet e tij. Ato janë kryqëzuar tashmë mbi Kryqin e Kalvarit. I krishteri do të duhet t’i përgjigjet Perëndisë për veprat e tij. “Sepse ne të gjithë duhet të dalim para gjyqit të Krishtit, që secili merr shpagimin e gjërave që ka bërë me anë të trupit, në bazë të asaj që ka bërë, qoftë në të mirën apo në të keqen” (2 Korintasve 5:10). Është fakt që i krishteri i ka shpëtuar gjykimit të ardhshëm të të paudhëve (“Në të vërtetë, në të vërtetë po ju them: Ai që e dëgjon fjalën time dhe beson në atë që më ka dërguar, ka jetë të përjetshme, dhe ai nuk vjen në gjyq, por ka kaluar nga vdekja në jetë”, Gjoni 5:24), por ai do të qëndrojë përpara gjykimit të Krishtit, për të marrë shpërblime për veprat e kryera në trup. Fjala “gjykimi” është nga fjala greke “bema”, por përkthimi më i mirë do të ishte: Tribuna e Shpërblimeve. Kjo do të ngrihet kur të vijë Krishti. “Dhe ja, unë vij shpejt, dhe shpërblimi im është me mua, për t’i dhënë gjithsecilit sipas veprave që ai ka bërë” (Zbulesa 22:12).

Disa nga kurorat që i krishteri mund të marrë, janë këto:

          a. Kurora e jetës. “Lum njeriu që ngulmon në provë, sepse kur del i aprovuar, do të marrë kurorën e jetës, të cilën Zoti ua premtoi atyre që e duan” (Jakobi 1:12). Shihni edhe tek Zbulesa 2:10. Kjo jepet si shpërblim për besnikëri, madje deri në vdekje.

          b. Kurora që nuk prishet. “Dhe kushdo që merr pjesë në garë kontrollon veten në të gjitha; dhe ata e bëjnë këtë për të marrë një kurorë që prishet, kurse ne për një kurorë që nuk prishet” (1 Korintasve 9:25). Ky është një shpërblim për ata që bëjnë jetë të veçuar për Zotin.

          c. Kurora e gëzimit. “Cila në fakt është shpresa jonë, a gëzimi, a kurora e lavdisë? A nuk jeni pikërisht ju, përpara Zotit tonë Jezus Krisht në ardhjen e tij?” (1 Thesalonikasve 2:19). Kjo është kurora e atij që fiton shpirtra.

          d. Kurora e lavdisë. “Ruani tufën e Perëndisë që është midis jush, duke e mbikqyrur jo me detyrim, por me dëshirë, jo për përfitim të pandershëm, po me vullnet të mirë dhe jo si zotëronjës mbi ata që ju janë besuar, por duke u bërë shembull për tufën. Dhe kur të shfaqet kryebariu, do të merrni kurorën e lavdisë që nuk fishket. Gjithashtu ju, të rinjtë, nënshtrojuni pleqëve. Po, nënshtrojuni të gjithë njeri-tjetrit dhe vishuni me përulje, sepse Perëndia i kundërshton krenarët, por u jep hir të përulurve. Përuluni, pra, nën dorën e fuqishme të Perëndisë, që ai t’ju lartësojë në kohën e duhur” (1 Pjetri 5:2-4). Ky është shpërblimi për barinjtë, pastorët, për shërbëtorët.

          e. Kurora e drejtësisë. “Pas kësaj më pret gati kurora e drejtësië që Perëndia, gjykatësi i drejtë, do të ma japë atë ditë dhe jo vetëm mua, por edhe gjithë atyre që presin me dashuri të shfaqurit e tij” (2 Timoteu 4:8). Kjo kurorë u jepet të gjithë atyre që e duan ardhjen e Tij të dytë. Në qoftë se ti e do shfaqjen e Tij, atëherë ti do të flasësh për Të.

B. Gjykimi i kombeve.

Kjo ndodh në fillimin e mbretërimit njëmijëvjeçar (Mateu 25:31-46). Një emër më i mirë për “kombet” është “johebrenjtë”. Ky është gjykimi i të gjithë johebrenjve që dalin të gjallë nga Mundimi (Fatkeqësia). Janë përmendur tre klasa njerëzish: dele, dhi dhe vëllezër. Vëllezërit janë hebrenjtë; delet janë të drejtët dhe dhitë janë të padrejtët.

Të drejtët (delet, johebrenjtë) shkojnë në mbretëri dhe pastaj në jetë të përjetshme. Të padrejtët (dhitë, johebrenjtë) dërgohen menjëherë në liqenin e zjarrit, prandaj ata nuk do të gjykohen tek Froni i Madh i Bardhë. Ata shkojnë atje një mijë vjet më përpara se të kenë shkuar të paudhët e vdekur.

Ka nga ata që mendojnë që ky është një gjykim i veprave dhe që njerëzit shkojnë në parajsë apo në ferr në bazë të veprave të tyre, sepse, sipas tyre, Shkrimet thonë që ky gjykim është i bazuar në fjalët: “për aq sa keni bërë dhe nuk keni bërë”. Megjithatë ne do të tregojmë që ky mbetet prapëseprapë një gjykim i bazuar mbi besimin. Zoti është gjykatësi këtu dhe Ai do të gjykojë në bazë të veprave. Por le të pyesim: “Çfarë i shtyu delet nga kombet e tjera për t’u shërbyer vëllezërve, hebrenjve, gjatë Fatkeqësisë?” Ata e bënë këtë, sepse pranuan predikimin e vëllezërve. A mendoni që ata do t’i kishin vizituar, veshur, ushqyer dhe do t’u kishin shërbyer vëllezërve gjatë Mundimit, në qoftë se nuk do të kishin besuar ende? Mbani mend, Mundimi do të jetë një kohë rreziku. Njeriu nuk do të jetë në gjendje të blejë ose të shesë pa shenjën e bishës. Delet (johebrenjtë) e thyejnë këtë urdhër, e kundërshtojnë shenjën e bishës dhe pranojnë ata që predikojnë vëllezërit. Ne e dimë që ata e pranojnë Krishtin, sepse Zoti ka thënë: “Ai që ju pranon, më pranon mua” (Mateu 10:40). Përsëri ne theksojmë që delet (johebrenjtë) shpëtohen me anë të besimit të tyre në Krishtin, sepse Zbulesa 7:14 shpall: “Atëherë ai më tha: ‘Këta janë ata që kanë ardhur nga shtrëngimi i madh dhe i kanë larë rrobat e tyre dhe i kanë zbardhur në gjakun e Qengjit’”.

Kombet e padrejta (dhitë, johebrenjtë) hidhen në ferr për shkak të mosbesimit të tyre. Ata i kundërshtuan vëllezërit dhe, si rrjedhim, kundërshtuan edhe Krishtin.

C. Gjykimi në Fronin e Madh e të Bardhë.

Ky gjykim i madh gjendet tek Zbulesa 20:11-15: “Pastaj pashë një fron të madh të bardhë dhe atë që ulej mbi të, nga prania e të cilit iku dheu dhe qielli, dhe nuk u gjet vënd për ata. Dhe pashë të vdekurit, të mëdhenj e të vegjël, që rrinin në këmbë përpara Perëndisë, edhe librat u hapën; dhe u hap një libër tjetër, që është libri i jetës; dhe të vdekurit u gjykuan në bazë të gjërave të shkruara në libra, sipas veprave të tyre. Dhe deti i dorëzoi të vdekurit që ishin në të, dhe vdekja dhe Hadesi dorëzuan të vdekurit që ishin në ta; dhe ata u gjykuan secili sipas veprave të veta. Pastaj vdekja dhe Hadesi u flakën në liqenin e zjarrit. Kjo është vdekja e dytë. Dhe, nëse ndokush nuk u gjet i shkruar në librin e jetës, u flak në liqenin e zjarrit”. Është gjykim vetëm për të paudhët e vdekur që janë ringjallur në ringjalljen e fundit. Asnjë besimtar i rilindur nuk do të shfaqet këtu. Të paudhët e vdekur nuk do të provohen nëse do të shkojnë në ferr ose parajsë, sepse ata vdiqën të dënuar (Gjoni 3:18). Ky gjykim është që të vendosë shkallët e ndëshkimit, “sipas veprave të tyre” (Zbulesa 20:13).

Ka dy dëshmitarë kundër tyre: Libri dhe Librat, domethënë, Libri i Jetës dhe Librat e Veprave. Ne nuk e dimë se cilat do të jenë shkallët e ndryshme të ndëshkimit.

Kthehu tek faqja: Doktrinat e Biblës